ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΡΕΒΕΖΑΝΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
menu
Φωτογραφίες
Βιβλιογραφία
 
  Eπιστημονικά συγγράμματα του κ. Μιχαήλ Λουκά καθηγητή γενετικής του Γ.Π.Α.

1. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ, 1993. Εκδόσεις Γ.Π.Α., Γ΄ έκδοση, σελ. 182.

Το βιβλίο αυτό περιέχει εκατοντάδες προβλήματα Γενετικής με τις αναλυτικές τους λύσεις που καλύπτουν τα περισσότερα κεφάλαια της Βασικής Γενετικής. Επειδή οι λύσεις των προβλημάτων αντιμετωπίζονται με την παράθεση διαδοχικών συλλογισμών, καταβλήθηκε προσπάθεια οι λύσεις να είναι όσο το δυνατόν πιο σύντομες χωρίς αυτό να τις κάνει λιγότερο κατανοητές.

Τα «Προβλήματα Γενετικής» αποτελούν συνέχεια της Θεωρίας που διδάσκεται στους φοιτητές του 3ου εξαμήνου όλων των Τμημάτων του Γ.Π.Α. Σε κάθε κεφάλαιο προηγούνται τα εύκολα και απλά προβλήματα για να ακολουθήσουν προοδευτικά τα δυσκολότερα και συνθετότερα, ενώ στο τέλος της ομάδας προβλημάτων κάθε κεφαλαίου δίνονται προβλήματα από τη Γενετική του Ανθρώπου. Η διάκριση αυτή αποσκοπεί μόνο στη διευκόλυνση όσων επιθυμούν να ασχοληθούν με προβλήματα τέτοιου είδους.

Ελπίζουμε ότι τα «Προβλήματα Γενετικής» θα καλύψουν μερικά το κενό που υπάρχει, όπως και σε όλες τις Θετικές Επιστήμες, μεταξύ Θεωρίας και Εφαρμογής.

2. ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ, Τόμος Ι: Στατική και Δυναμική Μελέτη των Πληθυσμών, 2003 (2η έκδοση). Εκδόσεις «Αθ. Σταμούλης», σελ. 444.

Η Γενετική των Πληθυσμών αποτελεί τη θεωρητική βάση της εξελικτικής θεωρίας. Ως γνωστόν η Θεωρία της Εξέλιξης του Δαρβίνου συνοψίζεται σε τρεις αρχές: 1. Την αρχή της ποικιλότητας, σύμφωνα με την οποία τα άτομα ενός πληθυσμού εμφανίζουν ποικιλότητα στη μορφολογία, στη φυσιολογία και στη συμπεριφορά. 2. Την αρχή της κληρονομικότητας, σύμφωνα με την οποία οι απόγονοι είναι περισσότερο όμοιοι με τους γονείς σε σύγκριση με άλλα τυχαία άτομα. 3. Την αρχή της επιλογής, σύμφωνα με την οποία ορισμένοι τύποι έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης και αναπαραγωγής από άλλους σε ένα ορισμένο περιβάλλον. Η Γενετική των Πληθυσμών μεταφράζει τις αρχές αυτές σε γενετικούς όρους.

Ο σκοπός, λοιπόν, του παρόντος βιβλίου είναι η κατανόηση της γενετικής σύνθεσης ενός πληθυσμού και των δυνάμεων εκείνων που προσδιορίζουν και μεταβάλλουν τη σύνθεση αυτή. Έτσι αναλύονται τα συστήματα διασταυρώσεων των ατόμων στους πληθυσμούς (παμμειξία, ομομειξία, ομοιοφαινοτυπικές και ετεροφαινοτυπικές διασταυρώσεις) και οι συστηματικές και οι τυχαίες διαδικασίες αλλαγής των συχνοτήτων των αλληλομόρφων (φυσική επιλογή, μεταλλαγή, μετανάστευση, γενετική παρέκκλιση). Ας σημειωθεί ότι η βελτίωση επιθυμητών χαρακτήρων στα φυτά και στα ζώα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την κατανόηση της δυναμικής των γονιδίων στους πληθυσμούς, όπως π.χ. με τις γονοτυπικές αλλαγές που συνεπάγεται ένα σύστημα διασταύρωσης και την αλληλεπίδραση των γονοτύπων στο πληθυσμιακό επίπεδο.

Η Γενετική των Πληθυσμών έχει επίσης σημαντική συμβολή στην κατανόηση του τρόπου μεταβίβασης από γενεά σε γενεά πολλών γενετικών ασθενειών στον άνθρωπο και στη μελέτη της προέλευσης και της διατήρησής τους στους ανθρώπινους πληθυσμούς. Η γνώση αυτή, σε συνδυασμό με τη σημερινή πρόοδο της βιοχημείας (και ειδικότερα για τις γενετικές ασθένειες που σχετίζονται με ανωμαλίες του μεταβολισμού) και της μοριακής βιολογίας, επιτρέπει ήδη την αντιμετώπιση πολλών γενετικών ασθενειών.

Ας σημειωθεί ότι το βιβλίο αυτό είναι το μοναδικό στο είδος του στην Ελληνική Βιβλιογραφία.


3. ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ, Τόμος ΙΙ: Ποσοτικοί Χαρακτήρες, 2010 (2η έκδοση). Εκδόσεις «Αθ. Σταμούλης», σελ. 342.

Η Ποσοτική Γενετική μελετά, ως κλάδος της Γενετικής των Πληθυσμών, τα γονίδια στο επίπεδο του πληθυσμού. Σε αντίθεση, όμως, με τους Μενδελιανούς χαρακτήρες που ελέγχονται από έναν περιορισμένο αριθμό γονιδίων (συνήθως ένα ή δύο), οι Ποσοτικοί Χαρακτήρες ελέγχονται από μεγάλο αριθμό γονιδίων με συνέπεια η ποικιλότητά τους να οφείλεται τόσο σε γενετικούς όσο και σε περιβαλλοντικούς παράγοντες. Γι' αυτό οι μέθοδοι μελέτης των ποσοτικών χαρακτήρων διαφέρουν από τις μεθόδους της Μενδελιανής Γενετικής. Όχι μόνο, επειδή δεν παρατηρούνται οι Μενδελιανές αναλογίες και τη μονάδα μελέτης αποτελούν οι πληθυσμοί ή ομάδες ομάδων, αλλά και επειδή απαιτείται η «μέτρηση» του χαρακτήρα και όχι απλά η ταξινόμηση των ατόμων σε διάφορες φαινοτυπικές κατηγορίες. Έτσι, η επέκταση της Μενδελιανής Γενετικής στην Ποσοτική Γενετική προϋποθέτει την εισαγωγή νέων παραμέτρων που συνδέονται με τις ιδιότητες των πληθυσμών και με την κληρονομικότητα των μετρήσεων.

Η Ποσοτική Γενετική αποτελεί τη θεωρητική βάση της βελτίωσης των φυτών και των ζώων, επειδή οι περισσότεροι χαρακτήρες με οικονομική σημασία, όπως η σποροπαραγωγή, η ωοπαραγωγή, η γαλακτοπαραγωγή, η ταχύτητα αύξησης, η λιποπεριεκτικότητα, η εκμετάλλευση τροφής, η ποιότητα του κρέατος κ.ά. είναι ποσοτικοί χαρακτήρες.

Ας σημειωθεί ότι το βιβλίο αυτό είναι το μοναδικό στο είδος του στην Ελληνική Βιβλιογραφία.


4. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ, 2010 (2η έκδοση). Εκδόσεις «Αθ. Σταμούλης», σελ. 850.

Το βιβλίο αυτό αναφέρεται κυρίως στον ιστορικό πρώτο κλάδο της Γενετικής, στη Μενδελιανή ή Κλασική Γενετική. Η αντιμετώπιση όμως των διαφόρων θεμάτων και η επεξήγηση των διαφόρων φαινομένων έγινε με βάση τα νεότερα ευρήματα σύγχρονων πειραματικών προσεγγίσεων πολλές από τις οποίες ανήκουν στον κλάδο της Μοριακής Γενετικής.

Το βιβλίο περιλαμβάνει 13 κεφάλαια. Τα κεφάλαια 1 και 2 αναφέρονται στη Μενδελιανή ανάλυση και στις επεκτάσεις της Μενδελιανής Γενετικής, το κεφάλαιο 3 στην επίδραση του γονοτύπου και του περιβάλλοντος στη διαμόρφωση του φαινοτύπου, το κεφάλαιο 4 στην κυτταρική διαίρεση και στους βιολογικούς κύκλους, το κεφάλαιο 5 στην κληρονομικότητα του φύλου, το κεφάλαιο 6 στη σύνδεση και στη χαρτογράφηση των γονιδίων, το κεφάλαιο 7 στις μεταλλαγές των γονιδίων, τα κεφάλαια 8 και 9 στα χρωματοσώματα, στις χρωματοσωματικές δομές και στις μεταβολές του αριθμού των χρωματοσωμάτων, το κεφάλαιο 10 στην εξωπυρηνική κληρονομικότητα και στα φαινόμενα της «μητρικής επίδρασης» και «κυτταροπλασματικής αρρενοστειρότητας στα φυτά», τα κεφάλαια 11 και 12 στα γονίδια στο επίπεδο του πληθυσμού και τέλος το κεφάλαιο 13 αναφέρεται στην εξελικτική διαδικασία και στους παράγοντες που την ελέγχουν.

Το βιβλίο διανθίζεται από δεκάδες έγχρωμες εικόνες και σχήματα για την καλύτερη κατανόηση του κειμένου.

Ας σημειωθεί ότι το βιβλίο αυτό χρησιμοποιείται για τη διδασκαλία της Γενετικής όχι μόνο από το Γ.Π.Α. αλλά και από άλλα Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι. της χώρας μεταξύ των οποίων και από το Τμήμα Βιολογίας του Παν/μίου Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Κύπρου.

 
 
 
ΑΡΧΙΚΗ   l   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ   l   ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ   l   ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ   l   ΧΡΗΣΙΜΑ
                       Πολιτιστικός Σύλλογος Πρεβεζάνων Αθήνας | έτος ιδρύσεως 1979, Πρεβεζάνοι, Πρέβεζα
Ιστορικό Διοικητικό Συμβούλιο Μέλη Χορηγοί Δραστηριότητες Εφημερίδα Ανακοινώσεις Επικοινωνία