ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΡΕΒΕΖΑΝΩΝ ΑΘΗΝΩΝ
menu
Φωτογραφίες
Αρθρογραφία
 
  Ο καθηγητής μας Πέτρος Γρηγόρης.
Κείμενο του κ. Αθανάσιου Πουρναρόπουλου.

ΠΕΤΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ

Στις 9 τ' Απρίλη βρέθηκα με την πεζοπορική ομάδα της Περιηγητικής Λέσχης Αθηνών, στην περιοχή της Λέχωβας. Σ' ένα πανέμορφο δάσος στα 1200 μέτρα. Καθίσαμε να ξαποστάσουμε σ' ένα ξέφωτο και να αγναντέψουμε τα έλατα, τους κάμπους και τις γύρω βουνοκορφές,  να αναπνεύσουμε τον ζωογόνο πεντακάθαρο αέρα, να νιώσουμε ανάλαφροι, φρέσκοι, νέοι σαν παιδιά, σαν μαθητές.
Όταν τελειώσαμε τα δημοτικά τραγούδια που μας καλούσαν τα ηρωικά χώματα του Μωριά, άναψε η κουβέντα για τη γλώσσα μας, ήλθε η ποίηση, ήλθε η θύμηση και η θαυμάσια μορφή του μεγάλου μου καθηγητή Πέτρου Γρηγόρη, να με οδηγήσει πίσω στα μαθητικά μου χρόνια. Είχα και γω την τύχη και την ευτυχία να μαθητεύσω κοντά του, για πολ-λά χρόνια στο Γυμνάσιο Πρεβέζης.

Θεολόγος άριστος, φιλόλογος εξαίρετος, άνδρας σοφός και καλοκάγαθος Δάσκαλος μέγας, σμίλευε τις ψυχές μας με την σιγουριά του καλού πρωτομάστορα και έχτιζε μέσα μας τον ωραίο ναό της γνώσης.
Στους τότε πολύ δύσκολους καιρούς αντιμετώπιζε με θάρρος, καρτερία και επιτυχία, οικονομικά, πολιτικά, κοινωνικά και ένα σωρό άλλα προ-βλήματα που ορθώνονταν βράχοι στο διάβα της ζωής του.
Τον θυμήθηκα εκεί ψηλά στο βουνό, μέσα στην τάξη, ψηλό, ευθυτενή, κομψό, καθαροντυμένο, με τα γυαλιά στο μέτωπο, το βιβλίο στ' αριστερό χέρι, με το δεξί χέρι να διευθύνει και τα μαλλιά σε ποιητική μορφή, να δίνει πνοή στ' άψυχα κείμενα, διδάσκοντας, απαγγέλλοντας, ψάλλοντας, ανεβοκατεβάζοντας τη φωνή του ανάλογα με το κείμενο, σε ύφος ηρωι-κό, γλαφυρό, λυρικό, μελίρρυτο, τρυφερό, μυσταγωγικό. Το μάθημά του ήταν καθαρή λειτουργία. Στεκόταν  όρθιος εκεί μπροστά μας και δίδασκε και δίδασκε, ξεχνώντας τα πάντα στον έξω κόσμο.
Σαν αναμμένος δαυλός με τη ζεστή του φωνή, πυρπολούσε τις παιδικές μας καρδιές με τη φλόγα της γνώσης του, μεταλαμπάδευε τους θησαυ-ρούς της Ελληνικής ποίησης, λογοτεχνίας, φιλοσοφίας και Χριστιανικής Πίστης.
Εμείς, συνεπαρμένοι, μαγεμένοι, σιωπηλοί και άφωνοι, σαν μήτρες, σαν καλούπια, δεχόμασταν το λειωμένο καθαρό χρυσάφι της διανοίας του, που σαν πύρινη λάβα ξεχείλιζε απ' την ψυχή του χυτεύοντας ανεξίτηλα στις καρδιές μας τα πολύτιμα χρυσά κοσμήματα της Ελληνικής διανόη-σης και του μεγαλείου της Ελληνικής Σοφίας.
Μέσα στην τάξη δέσποζε η γιγάντια στα μάτια μας μορφή του και σαν μέγας ιεροφάντης διακόνευε πιστά με πάθος και λατρεία τη θεά Παιδεία. Η αγάπη του για μας τους μαθητές του, για όλους τους ανθρώπους, που ήταν τόσο μεγάλη, μας πλημμύριζε, μας γέμιζε και αντανακλώντας στις ψυχές μας επέστρεφε στον αγαπημένο μας καθηγητή Πέτρο Γρηγόρη στο πολλαπλάσιο, συνοδευομένη με ιερό σεβασμό στο μεγάλο πνεύμα του.
Στην κατοπινή πορεία του βίου μου όταν αντιμετώπιζα σοβαρές δυσκολίες, η αγία μορφή του με εμψύχωνε, με ενεθάρρυνε και με καθοδηγούσε να βγω αλώβητος από τις συμπληγάδες της ζωής.
Άλλοτε πάλι, σε φιλολογικούς, επιστημονικούς και φιλοσοφικούς χώρους το σοφό του πνεύμα, με ωθούσε σε σφαίρες πνευματικού μεγαλείου.

Ένα καυτό δάκρυ από τα βάθη της ψυχής μας ας κυλήσει στο ελαφρύ χώμα που τον σκεπάζει και ας ποτίσει ένα αγνό Ελληνικό λουλούδι, προσφορά αγάπης και αιωνίας μνήμης στον αλησμόνητο καθηγητή μας Πέτρο Γρηγόρη.

Ο μαθητής του
Αθανάσιος Πουρναρόπουλος



ΑΡΧΙΚΗ   l   ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ   l   ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ   l   ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ   l   ΧΡΗΣΙΜΑ
                       Πολιτιστικός Σύλλογος Πρεβεζάνων Αθήνας | έτος ιδρύσεως 1979, Πρεβεζάνοι, Πρέβεζα
Ιστορικό Διοικητικό Συμβούλιο Μέλη Χορηγοί Δραστηριότητες Εφημερίδα Ανακοινώσεις Επικοινωνία